woensdag 12 februari 2014

Het leed dat behang afkrabben heet

Whahaha, weer geen foto deze keer, ik heb niets om te laten zien. Nou ja, dat eigenlijk wel hoor. Ik heb genoeg om te laten zien. Genoeg zooi om precies te zijn, en dat is nou datgene wat ik jullie wil besparen ;)
Mijn vorige post ging over het opknappen van ons huis. Nou, we zijn begonnen hoor. In de gang welteverstaan. Die is nu kersenrood en roze metallic, hartstikke leuk als je níet in een halve grot woont waar je een nachtkijker nodig hebt om überhaupt binnen te komen ;) Vol goede moed zijn we dus begonnen, eerst wilden we over het behang heen verven, maar da's onbegonnen werk, dus hup, het behang er af. Wist ik veel dat er 86 lagen behang onder zaten. En in plaats van heel mooi antiek papieren behang of een mooie houten muur die niet zou misstaan in een kasteel uit de Gouden Eeuw zit er bij ons gewoon een gipsen muurtje onder. Helaas, helaas. Het plamuurmes en ik zijn nu beste vrienden en de bouwmarkt is mijn nieuwe hangout. Gister uren en uren bezig geweest en gekrabd en geschuurd en alles natgemaakt en het hele riedeltje begon weer overnieuw. Het is er nu nog niet allemaal af hoor, maar we gaan er nu weer bouwbehang tegenaan gooien en dan pas schilderen. Zo'n gipsen muur is zo kwetsbaar en het zou zonde zijn van al het werk.
Maar het wordt MOOI, dat hou ik mezelf maar voor ogen. Mooi, licht, wit. En hoe vaker ik het zeg, hoe meer ik er in ga geloven. Leuk muziekje op de achtergrond (verslavend joh, dat Spotify) en Pinterest die standaard open staat en ik ga als een speer :D

Fijne dag allemaal!
Liefs,
Lola